طوفان آرام زندگی



سال چهارم دانشگاه، به همراه دو تن از دوستان هم رشته در ساختمان 21 اتاق گرفتیم. اتاقی که یک هم اتاقی دیگر هم درون خود داشت.

این هم اتاقی جدید که هم سید بود و هم یزدی بود و هم کارمند وزارت امور خارجه و هم بسیار خوش بیان به راحتی به یکی از دوستان صمیمی ما تبدیل شد. دلیل حضورش در خوابگاه نیز پس انداز حقوقش بود برای خرید آپارتمانی در تهران (کاری که در همان یکسالی که افتخار آشنایی با ایشان را داشتیم موفق به انجامش شد)

این عزیز به مدت چهارماه ماموریت رفته بود افغانستان و در کنسولگری هرات خدمت کرده بود و گفتنی های زیادی از ان ایام داشت (در ضمن خیلی هم علاقه مند بود که دوباره بفرستندش ماموریت خارج از کشور چون می گفت حق ماموریت را به دلار می دهند که تقریبا میشد سه چهاربرابر حقوق به ریال و چون مجرد بود تمام این پول را پس انداز می کرد)

چند خاطره کوتاه از افغانستان:
*دوست ما زمانی افعانستان بود که اسماعیل خان حاکم هرات بود، ایشان ضمن اینکه از برخی اخلاق این حاکم تمجید می کرد می گفت در هرات ایشان همه کاره است هم بزرگتر است هم قاضی است هم سردار نظامی انجاست هم ریش سفید است هم با نمایندگان خارجی جلسه می گذارد و ...

* سید می گفت در هرات چیزی به اسم قبض اب و برق نداریم هر چه هست مجانی است (هر چند روزانه چند ساعت برق دارند ولی به هر حال رایگان است)

* ایشان می گفت در هرات محلی هست به نام پارک آزادی (یا باغ آزادی) که در این محل زنان و دختران بی پناه و مشکل دار (افغانستان به دلیل جنگهای داخلی از این دسته زنان زیاد دارد) نگهداری و حمایت می شوند.

* می گفت یکی از خدماتی که ما به مردم هرات می کردیم اعزام افراد بیمار اورژانسی به مشهد بود، گاهی نیمه شب زن بدحالی را به درب سفارت می اوردند و ما سریعا مقدمات کار را فراهم می کردیم که او به بیمارستانهای ایران اعزام گردد.

* ان زمان اقای کاظمی قمی سفیر ایران در افغانستان بود (یا سرکنسول ایران در هرات، دقیقا یادم نیست) ایشان می گفت این اقای کاظمی قمی عجب سر نترسی دارد، بدترین ماموریتهای دیپلماسی را در شرایط ناامنی مطلق (مثلا در هنگام حضور طالبان) به ایشان سپرده می شد. بعدها که عراق درگیر جنگ و ناامنی بود، باز اقای کاظمی قمی مسئولیت سفارت ایران در عراق را به دست گرفت. (کلا ایشان گویا سرش درد می کنه برا این کارها)

* در ان زمان برخی افراد و رسانه ها از اعطای کمک ایران به افغانستان گلایه می کردند، یادم هست که ایشان می گفت برخی پروژه هایی که ایران در افغانستان به انجام می رساند دقیقا در راستای منافع ملی است مثلا می گفت وقتی ایران 200 کیلومتر جاده فلان جا به فلان جا را (اسمش یادم نیست-شرمنده) برای افغانستان احداث می کند در حقیقت مسیر صادرات زمینی محصولات خود به این کشور را فراهم می کند و مثالهای دیگر ...


نوشته شده در شنبه بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۱ساعت 8:6 توسط علي اصغر قيومي| |