بنده زمانی مسئول فرهنگی خوابگاه شهید چمران کوی دانشگاه تهران بودم ( در آن زمان ساختمانهای 70، 71 و 72 و فیض کاشانی خوابگاه پسران بود).

در آن ایام به ذهنم رسید که آماری بگیرم از تعداد دانشجویانی که در نماز جماعت شرکت می کنند و چون جمع محدودی در آن ساختمانها  ساکن بودند در یک بازه زمانی دو هفته ای آماری را درآوردم که برای خودم هم جالب بود.

روزی در مسجد دانشگاه تهران نشسته بودم و حاج آقا قرائتی نیز که برای ایراد سخن آمد بود به طور اتفاقی کنار دست من نشست، از فرصت استفاده کردم و ضمن معرفی به ایشان گفتم آماری که بنده استخراج کرده ام نشان می دهد در خوابگاهی که سکونت دارم تنها هفت درصد از دانشجویان در نماز جماعت شرکت می کنند. (البته بدیهی است که این درصدها در ماه مبارک رمضان بیشتر می شد)

ایشان همانجا حاج آقا قمی (ریاست نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها) را که در صف پشت سر بودند را صدا کرد و با همان لهجه خاص خودشان و ضمن ابراز تعجب گفتند ببین چه می گوید؟ حاج آقا قمی هم حرف مرا گوش کرد و روحانی دیگری که بعضی وقتها برای نماز به خوابگاه می آمد را صدا کرد و از او پرسید وضعیت به این گونه است؟ آن بنده خدا هم ضمن تکذیب گفت خیر آمار ما حضور 25 درصدی دانشجویان در نماز جماعت است.
هر چند بنده حرف آن روحانی را نپذیرفتم ولی طبیعی بود که خیال حاج آقا قمی و حاج آقا قرائتی راحت شد و احتمالا درصد ما را زدند پای حساب بچگی ما

پی نوشت:
-    این خاطره را هر دو بزرگوار (حاج آقا قمی و حاج آقا قرائتی) می توانند تکذیب کنند. چرا که این قضیه برای بنده مهم بود و در ذهن من مانده ولی برای آنها در حد یک صحبت نسنجیده از یک دانشجویی بوده که ارزش توجه هم نداشته است.
-    اینکه آمار درست و صحیح به دست آدم های بزرگ تصمیم ساز و تصمیم گیر نمی رسد به خاطر افراد میانی حاکمیت است که فکر می کنند با ارائه آمارهای صحیح عملکردشان زیر سوال می رود. فلذا اصل قضیه را کتمان می کنند و مرتب تکرار می کنند که شهر در امن و امان است
-    بنده قسم نمی خورم که آمار من علمی و بدون مشکل بوده است ولی مطمئن هستم که آمار آن بزرگوار کشکی و کیلویی بوده است.
-    همیشه پاک کردن صورت مسئله راحت تر از حل کردن آن است.