طوفان آرام زندگی
پدر نقل می کردند:
در محله مجنونی داشتیم به نام غلام، که این بنده خدا به خاطر سرزنش های مداوم اطرافیان و مشقت های زندگی روزمره، خودش هم از دیوانگی و شیوه زندگی اش به ستوه آمده بود.
روزی از فرط ناراحتی و درماندگی گفته بود: ای کاش یک نفر مرا می برد خوبم می کرد (دوا درمانم می کرد) بعد تا اخر عمر میشدم مال خودش (و خدمتش می کردم)
پی نوشت:
* خدایا دوست دارم این جمله را از طرف خودم به تو بگویم: « خدایا لطف کن و خوبم کن، قول می دهم تا آخر عمر مال خودت باشم»
* خدایا شکرت شکرت شکرت نوشته شده در چهارشنبه ششم شهریور ۱۳۹۲ساعت
8:33 توسط علي اصغر قيومي| |
درباره وبلاگ
به قرارگاه نوشته های من خوش آمدید. برای دستیابی به مطالب مورد نظر لطفا از آرشیو موضوعی این وبلاگ بهره بگیرید.
منوی اصلی
لینک ها
آرشیو وبلاگ
موضوعات وبلاگ